Nadat ik geruime tijd herstellende was van een burn-out, en langzaam terug mezelf probeerde te vinden, kwam ik bij Nathalie terecht. Het was een therapie die ik aangeboden kreeg van mijn werkgever. Ik had er al ruim een half jaar psychotherapie op zitten en krabbelde moeizaam op, of ik probeerde dat althans.

Het proces dat ik doormaakte bij Nathalie is moeilijk te beschrijven, en gaat zo diep, tot in de essentie van mijn wezen. Het was vaak zwaar, ik kwam uitgeput thuis van een sessie van 1,5 uur (of 2, want de sessie is pas afgerond als het ook echt klaar is). Het was ook vaak confronterend,  pijnlijk zelfs. Maar altijd met liefde, daarvan was ik steeds doordrongen. Het maakte dat ik DURFDE mezelf te zijn, zonder meer. Het leerde me voor mezelf te kiezen, waar ik dat nooit heb gekend. En zonder te oordelen, ook milder te zijn voor de ander… en tegelijk mezelf niet kleiner te maken.

Ik voel me sterk, ik mag er zijn… vooral van mezelf. En het trekt zich door in alle facetten van mijn leven. Ik ben haar ontzettend dankbaar. Zonder dat ik er erg in had, heeft ze me dichter bij mezelf gebracht.

Ik zal haar nooit vergeten, in liefde.